5414-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ مَرَّ بِقَوْمٍ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ شَاةٌ مَصْلِيَّةٌ، فَدَعَوْهُ فَأَبَى أَنْ يَأْكُلَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الدُّنْيَا وَلَمْ يَشْبَعْ مِنَ الْخُبْزِ الشَّعِيرِ.
Ишоқ ибн Иброҳим, Равҳ ибн Убодадан, у Ибн Абу Зиъбдан, у Саид Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У бир қавмнинг олдидан ўтди, уларнинг олдида қовурилган қўй бор эди. Улар уни (ейишга) чақирдилар, у ейишдан бош тортди ва: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дунёдан — арпа нонига тўймаган ҳолда — чиқдилар (вафот этдилар), деди.