حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعِجْلِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ آدَمَ - حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، وَبَعْضِ، وَلَدِ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ قَالُوا بَقِيَتْ بَقِيَّةٌ مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ تَحَصَّنُوا فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحْقِنَ دِمَاءَهُمْ وَيُسَيِّرَهُمْ فَفَعَلَ فَسَمِعَ بِذَلِكَ أَهْلُ فَدَكَ فَنَزَلُوا عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً لأَنَّهُ لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهَا بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ .
Бизга Ҳусайн ибн Али ал-Ижлий ривоят қилди, бизга Яҳё — яъни ибн Одам — ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зоида Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Зуҳрийдан ва Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан ва Муҳаммад ибн Масламанинг баъзи фарзандларидан ривоят қилди. Улар айтдилар: Хайбар аҳлидан бир қолдиқ қолди, улар қалъага беркиндилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан қонларини сақлаб қолишни ва уларни кўчириб юборишни сўрадилар. У шундай қилди. Буни Фадак аҳли эшитиб, улар ҳам шунга ўхшаш шарт билан тушдилар (таслим бўлдилар). Шунда у (Фадак) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга махсус бўлди, чунки унинг устига от ҳам, туя ҳам югуртирилган эмас эди.