حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، سَمِعْتُ النَّزَّالَ بْنَ سَبْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ قَعَدَ فِي حَوَائِجِ النَّاسِ فِي رَحَبَةِ الْكُوفَةِ حَتَّى حَضَرَتْ صَلاَةُ الْعَصْرِ، ثُمَّ أُتِيَ بِمَاءٍ فَشَرِبَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَذَكَرَ رَأْسَهُ وَرِجْلَيْهِ، ثُمَّ قَامَ فَشَرِبَ فَضْلَهُ وَهْوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَاسًا يَكْرَهُونَ الشُّرْبَ قَائِمًا وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُ.
Одам, Шуъбадан: Бизга Абдулмалик ибн Майсара айтиб берди: Наззол ибн Сабранинг Алидан (розияллаҳу анҳу) айтиб бераётганини эшитдим: У Зуҳр намозини ўқиди, сўнг Куфа Раҳабасида одамларнинг ҳожатлари (учун) ўтирди, то Аср намози вақти келди. Сўнг унга сув келтирилди, у ичди, юзини ва қўлларини ювди ва бошини ва оёқларини зикр қилди (масъҳ қилди), сўнг туриб, қолганини тик турган ҳолда ичди, сўнг: Албатта баъзи одамлар тик турған ҳолда ичишни ёқтирмайдилар, мен эса Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мен қилгандек қилганларини (кўрдим), деди.