حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ، أَمَرَنَا بِعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجِنَازَةِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَإِفْشَاءِ السَّلاَمِ، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ وَإِبْرَارِ الْمُقْسِمِ، وَنَهَانَا عَنْ خَوَاتِيمِ الذَّهَبِ، وَعَنِ الشُّرْبِ فِي الْفِضَّةِ ـ أَوْ قَالَ آنِيَةِ الْفِضَّةِ ـ وَعَنِ الْمَيَاثِرِ وَالْقَسِّيِّ، وَعَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَالإِسْتَبْرَقِ.
Мусо ибн Исмоил, Абу Авонадан, у Ашъас ибн Сулаймдан, у Муовия ибн Сувайд ибн Муқарриндан, у Баро ибн Озибдан ривоят қилади: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни етти (нарса)га буюрдилар ва етти (нарса)дан қайтардилар. Бизни: касални йўқлаб боришга, жанозага эргашишга, аксирганга (алҳамдулиллаҳ деса) жавоб (ярҳамукаллаҳ) беришга, даъват этувчининг (таклифига) жавоб беришга, саломни ёйишга, мазлумга ёрдам беришга ва қасам ичувчини (қасамида) рост чиқаришга буюрдилар; бизни: олтин узуклардан, кумуш(идиш)да ичишдан — ёки: кумуш идишлардан, деди — эгар безаклари (маёсир) ва қассий (ипакли) кийимдан, ипак (ҳарир), дебож ва истабрақ (қалин ипак) кийишдан қайтардилар. деди.