حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ شَهِدَ عِنْدِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الصَّلاَةِ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَشْرُقَ الشَّمْسُ، وَبَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ. حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعْتُ أَبَا الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نَاسٌ، بِهَذَا.
Ҳафс ибн Умар бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, Қатодадан, у Абул-Олиядан, у Ибн Аббосдан: У деди: Менинг олдимда рози бўлинган (ишончли) кишилар — уларнинг менга энг розиси Умар — гувоҳлик бердилар: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдоддан кейин қуёш кўтарилгунча, асрдан кейин (қуёш) ботгунча намоз ўқишдан қайтардилар (ман қилдилар). Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Шуъбадан, у Қатодадан: Мен Абул-Олияни эшитдим, у Ибн Аббосдан: Менга бир неча киши буни айтди, деди.