5828-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ، أَتَانَا كِتَابُ عُمَرَ وَنَحْنُ مَعَ عُتْبَةَ بْنِ فَرْقَدٍ بِأَذْرَبِيجَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْحَرِيرِ، إِلاَّ هَكَذَا، وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ اللَّتَيْنِ تَلِيَانِ الإِبْهَامَ قَالَ فِيمَا عَلِمْنَا أَنَّهُ يَعْنِي الأَعْلاَمَ.
Одам, Шуъбадан: Бизга Қатода айтиб берди: Абу Усмон Наҳдийни эшитдим: Бизга Умарнинг мактуби келди — биз Атба ибн Фарқад билан Озарбайжонда эдик — : Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ипакдан — фақат мана бундан бошқа — қайтардилар, деб, ва бош бармоққа ёндош икки бармоғи билан ишора қилди. У: Биз билишимизча, у (Умар) бунда нақш (аломат)ларни назарда тутди, деди.