5829-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ كَتَبَ إِلَيْنَا عُمَرُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ إِلاَّ هَكَذَا، وَصَفَّ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِصْبَعَيْهِ. وَرَفَعَ زُهَيْرٌ الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةَ.
Аҳмад ибн Юнус, Зуҳайрдан: Бизга Осим, у Абу Усмондан айтиб берди: У: Бизга Умар — биз Озарбайжонда эканмизда — : Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ипак кийишдан — фақат мана бундан бошқа — қайтардилар, деб ёзди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга икки бармоқлари(билан) таърифлаб бердилар. Зуҳайр ўрта ва кўрсаткич (бармоқлари)ни кўтарди, деди.