حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ عِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَنَهَانَا عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالْقَسِّيِّ، وَالإِسْتَبْرَقِ، وَمَيَاثِرِ الْحُمْرِ.
Қабиса, Суфёндан, у Ашъасдан, у Муовия ибн Сувайд ибн Муқарриндан, у Бародан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни етти (нарса)га буюрдилар: касални йўқлашга, жанозаларга эргашишга, аксирганга (алҳамдулиллаҳ деса ярҳамукаллаҳ деб) жавоб беришга; ва бизни ипак (ҳарир), дебож, қассий, истабрақ ва қизил эгар безаклари (маёсир) кийишдан қайтардилар.