5937-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ ". قَالَ نَافِعٌ الْوَشْمُ فِي اللِّثَةِ.
Муҳаммад ибн Муқотил, Абдуллаҳдан: Бизга Убайдуллаҳ, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ уловчи (соч улаб узайтирувчи) ва улатгувчи (соч улатишни сўраган)ни, ҳамда тату қилувчи ва тату қилдирувчини лаънатлади.» дедилар. Нофиъ: Тату (вашм) — милкда (қилинар эди), деди.