Саҳиҳул Бухорий — 6156-ҳадис

Одоб китоби · Тарибат яминука ва Ақро ҳалқо иборалари

6156-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ أَفْلَحَ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ بَعْدَ مَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لاَ آذَنُ لَهُ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ لَيْسَ هُوَ أَرْضَعَنِي، وَلَكِنْ أَرْضَعَتْنِي امْرَأَةُ أَبِي الْقُعَيْسِ‏.‏ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ لَيْسَ هُوَ أَرْضَعَنِي، وَلَكِنْ أَرْضَعَتْنِي امْرَأَتُهُ‏.‏ قَالَ ‏ "‏ ائْذَنِي لَهُ، فَإِنَّهُ عَمُّكِ، تَرِبَتْ يَمِينُكِ ‏"‏‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ فَبِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ حَرِّمُوا مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ‏.‏

Яҳё ибн Букайр, Лайсдан, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилади: У: Абул Қуъайснинг биродари Афлаҳ ҳижоб (ояти) нозил бўлганидан кейин менинг олдимга (киришга) изн сўради. Мен: Валлаҳи, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан изн сўрамагунимча унга изн бермайман, чунки Абул Қуъайснинг биродари мени эмизмаган, балки мени Абул Қуъайснинг хотини эмизган эди, дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимга кирдилар ва мен: Эй Расулуллаҳ, бу киши мени эмизмаган, балки мени унинг хотини эмизган, дедим. У: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакинг — қўлинг тупроққа ботсин (хайрли сўз)» дедилар. Урва: Шу сабабли Оиша: Насаб (қариндошлик)дан ҳаром бўлган нарсани разо (эмизиш)дан (ҳам) ҳаром қилинглар, дер эди, деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам