حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ ـ أَوْ أَحَدًا مِنْكُمْ ـ أَذَانُ بِلاَلٍ مِنْ سَحُورِهِ، فَإِنَّهُ يُؤَذِّنُ ـ أَوْ يُنَادِي ـ بِلَيْلٍ، لِيَرْجِعَ قَائِمَكُمْ وَلِيُنَبِّهَ نَائِمَكُمْ، وَلَيْسَ أَنْ يَقُولَ الْفَجْرُ أَوِ الصُّبْحُ ". وَقَالَ بِأَصَابِعِهِ وَرَفَعَهَا إِلَى فَوْقُ وَطَأْطَأَ إِلَى أَسْفَلُ حَتَّى يَقُولَ هَكَذَا. وَقَالَ زُهَيْرٌ بِسَبَّابَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا فَوْقَ الأُخْرَى ثُمَّ مَدَّهَا عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ.
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди: Сулаймон Таймий бизга айтди, Абу Усмон Наҳдийдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Билолнинг азони бирингизни — ёки сизлардан бировни — саҳарликдан тўхтатмасин, чунки у кечаси азон айтади — ёки нидо қилади — турган (намоз ўқувчи)нгизни қайтариш (дам олдириш) ва ухлаганингизни уйғотиш учун. (Унинг азони) ‹фажр (тонг) бўлди› ёки ‹субҳ бўлди› деган эмасдир», дедилар. Ва бармоқлари билан ишора қилиб, уларни юқорига кўтардилар ва пастга туширдилар, ‹мана шундай› дегунча. Зуҳайр икки кўрсаткич бармоғи билан, бирини иккинчиси устига қўйиб, сўнг уларни ўнг ва чап томонига чўзди (яъни тонг уфқда кўндаланг тарқалишини кўрсатди).