حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، وَأَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي سَفَرٍ، وَكَانَ غُلاَمٌ يَحْدُو بِهِنَّ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " رُوَيْدَكَ يَا أَنْجَشَةُ، سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ ". قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ يَعْنِي النِّسَاءَ.
Сулаймон ибн Ҳарб, Ҳаммоддан, у Собитдан, у Анасдан; ва Айюб, у Абу Қилобадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сафарда эдилар, аёлларни (юк-туяларда) ҳайдаб бораётган Анжаша деб аталувчи (қора) ғулом бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Оҳиста (секин), эй Анжаша, шиша(идиш)ларни ҳайдашинг(ни оҳиста қил)» дедилар — Абу Қилоба: Аёлларни (назарда тутди) (деди).