حَدَّثَنَا ابْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ثُمَّ فَتَرَ عَنِّي الْوَحْىُ، فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ قَاعِدٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ ".
Ибн Букайр, Лайсдан, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилади: Абу Салама ибн Абдураҳмонни шундай деяётганини эшитдйм: Менга Жобир ибн Абдуллаҳ хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитди: «Сўнг мендан ваҳйй (бир муддат) тўхтади. Мен юриб кетаётганимда, осмондан бир овоз эшитдйм, кўзимни осмонга кўтардйм, бирдан Ҳирода менга келган малоика осмон билан ер орасидаги бир курсида ўтирган (эди)» дедилар.