6299-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ижозат сўраш
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ مِثْلُ مَنْ أَنْتَ حِينَ قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَنَا يَوْمَئِذٍ مَخْتُونٌ. قَالَ وَكَانُوا لاَ يَخْتِنُونَ الرَّجُلَ حَتَّى يُدْرِكَ.
Муҳаммад ибн Абдураҳим, Аббод ибн Мусодан: Бизга Исмоил ибн Жаъфар, у Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Саид ибн Жубайрдан ривоят қилади: У: Ибн Аббосдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этган пайтда сен қанча (ёшда) эдинг? деб сўралди. У: Мен ўша куни хатна қилинган (бола) эдим, деди. У: Улар кишини балоғатга етмагунигча хатна қилмас эдилар, деди.