حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو عِنْدَ الْكَرْبِ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ".
Муслим ибн Иброҳим, Ҳишомдан: Бизга Қатода, у Абул Олиядан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ғам-андуҳ (курб) пайтида: «Ла илаҳа иллаллаҳул азимул ҳалим, ла илаҳа иллаллаҳу роббус-самавоти вал-арз, роббул аршил азим (Буюк ва Ҳалим Аллаҳдан бошқа илоҳ йўқ, осмонлар ва ернинг Робби Аллаҳдан бошқа илоҳ йўқ, Буюк Аршнинг Робби)» деб дуо қилар эдилар., деди.