وَقَالَ لَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أُبَىٍّ، قَالَ كُنَّا نَرَى هَذَا مِنَ الْقُرْآنِ حَتَّى نَزَلَتْ {أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}
Убай (ибн Каъб) айтди: "Биз буни Қуръандан деб билардик, то Алҳакумут-такасуръ (сураси) нозил бўлгунча."
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга ташаҳҳудни — бизга Қуръандан сурани ўргатгандек — ўргатар эди.
Биз уни сенга, сенда бўлган Қуръандан (ёдлаганинг) эвазига никоҳлаб бердик
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга ташаҳҳудни худди Қуръандан сурани ўргатгани каби ўргатардилар.
бизга Шуъба, Абу Ишоқдан, у ал-Асваддан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ан-Нажм (сурасини) ўқиб, унда сажда қилдилар.