حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قُمْتُ عَلَى باب الْجَنَّةِ فَكَانَ عَامَّةُ مَنْ دَخَلَهَا الْمَسَاكِينَ، وَأَصْحَابُ الْجَدِّ مَحْبُوسُونَ، غَيْرَ أَنَّ أَصْحَابَ النَّارِ قَدْ أُمِرَ بِهِمْ إِلَى النَّارِ، وَقُمْتُ عَلَى باب النَّارِ فَإِذَا عَامَّةُ مَنْ دَخَلَهَا النِّسَاءُ ".
Усома (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Жаннат эшигида турдим — унга кирганларнинг умумий кўпчилиги мискинлар (камбағаллар) эди. Мол-давлат эгалари эса (ҳисоб учун) ушлаб турилган эди, фақат дўзах аҳли (алоҳида) дўзахга буюрилган (ҳайдалган) эди. Дўзах эшигида турдим — унга кирганларнинг умумий кўпчилиги аёллар эди."