6554-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَوْ سَبْعُمِائَةِ أَلْفٍ ـ لاَ يَدْرِي أَبُو حَازِمٍ أَيُّهُمَا قَالَ ـ مُتَمَاسِكُونَ، آخِذٌ بَعْضُهُمْ بَعْضًا، لاَ يَدْخُلُ أَوَّلُهُمْ حَتَّى يَدْخُلَ آخِرُهُمْ، وُجُوهُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ".
Саҳл ибн Саъд (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Менинг умматимдан етмиш минг ёки етти юз минг — Абу Ҳозим қайси бирини айтганини билмайди — бир-бирига ушлашиб, бири иккинчисини ушлаб киради; биринчиси кирмайди, то охиргиси киргунча. Уларнинг юзлари тўлин ой кечасидаги ой суратидадир."