حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ بِالشَّفَاعَةِ كَأَنَّهُمُ الثَّعَارِيرُ ". قُلْتُ مَا الثَّعَارِيرُ قَالَ الضَّغَابِيسُ. وَكَانَ قَدْ سَقَطَ فَمُهُ فَقُلْتُ لِعَمْرِو بْنِ دِينَارٍ أَبَا مُحَمَّدٍ سَمِعْتَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَخْرُجُ بِالشَّفَاعَةِ مِنَ النَّارِ ". قَالَ نَعَمْ.
Жобир (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Дўзахдан шафоат билан чиқадиларки, гўё улар саъарийр (хом бодринг) кабидирлар." (Равоий) деди: "Саъарийр нима?" У: "Зағобис (кичик бодринглар)" деди. Унинг оғзи (тишлари) тушиб кетган эди. Мен Амр ибн Динорга: "Эй Абу Муҳаммад, Жобир ибн Абдуллаҳни: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — шафоат билан дўзахдан чиқадилар — деганини эшитдимъ деганини эшитдингми?" дедим. У: "Ҳа" деди.