حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَسْأَلِ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَسْتَفْرِغَ صَحْفَتَهَا، وَلْتَنْكِحْ، فَإِنَّ لَهَا مَا قُدِّرَ لَهَا ".
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Аёл ўз (дин) опасининг талоқини сўрамасин — унинг ликобчасини (насибасини) бўшатиб олиш учун — ва (ўзи) турмушга чиқаверсин, чунки унга фақат ўзига тақдир қилинган нарса (етади)."