حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الأَرْضِ وَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ قَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ أَوْ مِنَ الْجَنَّةِ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَلاَ نَتَّكِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ " ثُمَّ قَرَأَ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى} الآيَةَ.
Али (розияллаҳу анҳу) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ўтирган эдик, ёнида бир чўп бор эди, уни ерга (уриб) чизарди ва: "Сиздан ҳеч ким йўқки, дўзахдаги ёки жаннатдаги ўрни ёзилмаган бўлсин" деди. Қавмдан бир киши: "Ундай бўлса, (амални тарк этиб) таваккул қилмайликми, эй Расулуллаҳ?" деди. Деди: "Йўқ, амал қилинглар — ҳар кимга (ўз йўли) осон қилинган." Кейин: "Ким (мол) берса ва тақво қилса..." (оятини) ўқиди.