حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ، وَالْعَبَّاسَ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَيْهِمَا مِنْ فَدَكَ، وَسَهْمَهُمَا مِنْ خَيْبَرَ. فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لاَ أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلاَّ صَنَعْتُهُ. قَالَ فَهَجَرَتْهُ فَاطِمَةُ، فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى مَاتَتْ.
Оиша (ривоят қилди): Фотима ва Аббос (алайҳимассалом) Абу Бакрга келиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан меросларини сўрадилар — ўшанда улар Фадакдаги ерлари ва Хайбардаги улушларини талаб қилаётган эдилар. Абу Бакр уларга: "Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Биз (пайғамбарлар) мерос қолдирмаймиз, биз қолдирган нарса садақадир; Муҳаммад оиласи фақат бу молдан ейди» деганини эшитдим" деди. Абу Бакр: "Валлаҳи, мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни (бу ишда) қилганини кўрган ҳеч бир ишни тарк этмайман, албатта қиламан" деди. Фотима ундан юз ўгирди, у билан то вафот этгунча гаплашмади.