حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتِ اخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فِي غُلاَمٍ فَقَالَ سَعْدٌ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَىَّ أَنَّهُ ابْنُهُ، انْظُرْ إِلَى شَبَهِهِ. وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ هَذَا أَخِي يَا رَسُولَ اللَّهِ، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي مِنْ وَلِيدَتِهِ. فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى شَبَهِهِ فَرَأَى شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ فَقَالَ " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ، الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ، وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ بِنْتَ زَمْعَةَ ". قَالَتْ فَلَمْ يَرَ سَوْدَةَ قَطُّ.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Саъд ибн Абу Ваққос ва Абд ибн Замъа бир ғулом (бола) ҳақида баҳслашди. Саъд: "Бу — эй Расулуллаҳ, менинг акам Утба ибн Абу Ваққоснинг ўғли, у менга бу ўзиники деб васият қилган, унинг ўхшашлигига қара" деди. Абд ибн Замъа: "Бу — менинг укам, эй Расулуллаҳ, отам тўшагида унинг чўрисидан туғилган" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ўхшашлигига қаради, Утбага очиқ ўхшашлик кўрди. Деди: "У сенга (тегишли), эй Абд. Фарзанд тўшак (эгаси)га, зинокорга эса тош. Ундан парда тут, эй Савда бинт Замъа." (Оиша): У (Савда) кейин уни ҳеч қачон кўрмади.