حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ ذَكْوَانَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ ". قُلْتُ إِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحْيِي قَالَ " إِذْنُهَا صُمَاتُهَا ". وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ هَوِيَ رَجُلٌ جَارِيَةً يَتِيمَةً أَوْ بِكْرًا، فَأَبَتْ فَاحْتَالَ فَجَاءَ بِشَاهِدَىْ زُورٍ عَلَى أَنَّهُ تَزَوَّجَهَا، فَأَدْرَكَتْ فَرَضِيَتِ الْيَتِيمَةُ، فَقَبِلَ الْقَاضِي شَهَادَةَ الزُّورِ، وَالزَّوْجُ يَعْلَمُ بِبُطْلاَنِ ذَلِكَ، حَلَّ لَهُ الْوَطْءُ.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Бикр — изн сўралади." Мен: "Бикр уялади-ку" дедим. Деди: "Унинг изни — жим туришидир." Баъзи одамлар (ҳийла қилувчилар): "Агар бир киши етима ёки бикр чўрини яхши кўриб, у рад қилса, ҳийла қилиб, унга уйланганини (тасдиқлайдиган) икки ёлғон гувоҳ келтирса, етима (қиз) (балоғатга) етиб рози бўлса, қози ёлғон гувоҳликни қабул қилса, куёв эса унинг ботил эканини билса ҳам, унга яқинлашиш ҳалол бўлди" деди.