حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ أُمَّ الْعَلاَءِ ـ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمُ اقْتَسَمُوا الْمُهَاجِرِينَ قُرْعَةً. قَالَتْ فَطَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، وَأَنْزَلْنَاهُ فِي أَبْيَاتِنَا، فَوَجِعَ وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، فَلَمَّا تُوُفِّيَ غُسِّلَ وَكُفِّنَ فِي أَثْوَابِهِ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ أَكْرَمَهُ ". فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ يُكْرِمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا هُوَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ، وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ، وَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَاذَا يُفْعَلُ بِي ". فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي بَعْدَهُ أَحَدًا أَبَدًا.
Умм ал-Ало — Ансордан бўлиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га байъат қилган аёл — хабар бердики, улар муҳожирларни қуръа (чек) билан тақсим қилдилар. (У): "Бизга Усмон ибн Мазъун чиқди, уни уйларимизга туширдик. У ўша касали билан оғридики, унда вафот этди. Вафот этганда, ювилди ва ўз кийимларида кафанланди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кирди. Мен: «Аллаҳнинг раҳмати сенга бўлсин, эй Абу Соиб! Сенинг ҳақингда менинг гувоҳлигим — Аллаҳ сени икром (сийлади)» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ уни икром қилганини қайдан биласан?» деди. Мен: «Отам сенга фидо бўлсин, эй Расулуллаҳ, Аллаҳ уни икром қилмаса, кимни қилади?» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга келсак — валлаҳи, унга яқин (ўлим) келди, валлаҳи, мен унга хайрни умид қиламан; валлаҳи, мен — Аллаҳнинг Расули бўла туриб — менга нима қилинишини билмайман» деди. Мен: «Валлаҳи, ундан кейин мен ҳеч кимни ҳеч қачон (жаннатли деб) тазкия (поклаб мақташ) қилмайман» дедим."