حَدَّثَنَا خَلاَّدٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ إِنَّمَا كَانَ النِّفَاقُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَّا الْيَوْمَ فَإِنَّمَا هُوَ الْكُفْرُ بَعْدَ الإِيمَانِ.
Ҳузайфа айтди: Нифоқ фақат Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида (бўлган) эди, бугунги (кун)да эса у — иймондан кейинги куфрдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида қўл фақат қалқон баҳоси (қадар нарса) учун кесилар эди, ўша кунларда унинг қиймати бир динор эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида қўл фақат қалқон баҳоси (қадар нарса) учун кесилар эди, ўша кунларда қалқоннинг қиймати бир динор эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида қўл фақат қалқон баҳоси (қадар нарса) учун кесилар эди, ўша кунларда унинг баҳоси бир динор эди.
Бугунги мунофиқлар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонидаги(лар)дан ёмонроқ — ўшанда яшириб (нифоқ) қилардилар, бугун эса ошкора қиляптилар.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўғрини фақат қалқон баҳоси (қадар нарса) учун кесар эдилар, ўша кунларда қалқоннинг баҳоси бир динор эди.
Сў (ўлчов) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида — бугунги муддингиз билан — бир мудд-у учдан бир (мудд) эди, (кейин) унга зиёда қилинди.