حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ ذَكَرَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْمُتَلاَعِنَيْنِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ أَهِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كُنْتُ رَاجِمًا امْرَأَةً مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ ". قَالَ لاَ، تِلْكَ امْرَأَةٌ أَعْلَنَتْ.
Қосим ибн Муҳаммад айтди: Ибн Аббос икки мулаанани (лиъон қилишувчиларни) зикр қилди. Абдуллаҳ ибн Шаддод: "У — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Агар мен бирор аёлни баййинасиз (далилсиз) ражм қиладиган бўлганимда эди (уни ражм қилар эдим)› деган (аёл)ми?" деди. (Ибн Аббос): "Йўқ, у — (фаҳшини) ошкора қилган аёл эди" деди.