Саҳиҳул Бухорий — 7239-ҳадис

Тилаклар китоби · "Лав" сўзининг жоиз ҳолатлари

7239-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тилаклар китоби

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، قَالَ أَعْتَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْعِشَاءِ فَخَرَجَ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَقَدَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ، فَخَرَجَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ يَقُولُ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي ـ أَوْ عَلَى النَّاسِ، وَقَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا، عَلَى أُمَّتِي ـ لأَمَرْتُهُمْ بِالصَّلاَةِ هَذِهِ السَّاعَةَ ‏"‏‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَخَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَذِهِ الصَّلاَةَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ‏.‏ فَخَرَجَ وَهْوَ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّهُ لَلْوَقْتُ، لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي ‏"‏‏.‏ وَقَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ لَيْسَ فِيهِ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَّا عَمْرٌو فَقَالَ رَأْسُهُ يَقْطُرُ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ‏.‏ وَقَالَ عَمْرٌو لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي‏.‏ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ إِنَّهُ لَلْوَقْتُ، لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي‏.‏ وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Ато айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хуфтон намозини кечиктирди. Умар чиқиб: "Намоз, эй Расулуллаҳ! Аёллар ва болалар ухлади" деди. У — боши (ғуслдан) томиб турган ҳолда — чиқиб: "Агар умматимга — ёки: одамларга — машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда), албатта уларга намозни шу вақтда (кечки) буюрар эдим" деди. (Бошқа ривоятда Ибн Аббосдан): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу намозни кечиктирди, Умар келиб: "Эй Расулуллаҳ, аёллар ва болалар ухлади" деди. У — ёнидан (бошидан) сувни артиб турган ҳолда — чиқиб: "Албатта у (чинакам) вақтдир; агар умматимга машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда эди)" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1768-ҳадисҲаж китоби

Унга (Муҳассабга) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Умар ва Ибн Умар тушди. Нофиъдан: Ибн Умар розияллаҳу анҳума унда — яъни Муҳассабда — пешин ва асрни — ва, деб ўйлайман: шомни (ҳам) — ўқир эди. Холид…

Саҳиҳул Бухорий, 507-ҳадисНамоз китоби

Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот уловини кўндаланг қўйиб, унга (қаратиб) намоз ўқирдилар. Мен: ‹Улов (қўзғалиб) кетса-чи?› дедим. У: ‹У зот бу эгар-юкни олиб,…

Саҳиҳул Бухорий, 862-ҳадисАзон китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хуфтонни кечиктирдилар, ҳатто Умар у зотни чақириб: ‹Аёллар ва болалар ухлаб қолди› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб: «Ер аҳлидан сизлардан бошқа ҳеч ким бу…

Саҳиҳул Бухорий, 7160-ҳадисҲукм чиқариш

ки, у хотинини ҳайз пайтида талоқ қилди. Умар буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бунга ғазабланди, кейин: "У хотинини қайтариб олсин, кейин уни — пок…

Сунани Насоий, 532-ҳадисНамоз вақтлари китоби

Намоз, эй Расулуллаҳ! Аёллар ва болалар ухлаб қолдилар, Агар умматимга машаққат келтирмаслигимни (билганимда, бу вақт) ҳақиқатан ҳам (энг яхши) вақт эди,

Сунани Насоий, 260-ҳадисТаҳорат китоби

Умар (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ўзига кечаси жанобат етишини зикр қилди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Таҳорат қил ва закарингни ювгин, сўнг ухлагин,» дедилар.