حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ أَحَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ. قَالَ نَعَمْ مَا بَيْنَ كَذَا إِلَى كَذَا، لاَ يُقْطَعُ شَجَرُهَا، مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ. قَالَ عَاصِمٌ فَأَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ أَنَّهُ قَالَ أَوْ آوَى مُحْدِثًا.
Асим айтди: Мен Анасга: "Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадинани ҳарам қилганми?" дедим. У: "Ҳа, фалон(жой)дан фалон(жой)гача — унинг дарахти кесилмайди; ким унда бир ҳадас (бидъат/жиноят) содир қилса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлур" деди. Асим: Менга Мусо ибн Анас хабар бердики, у: "Ёки бир муҳдис(жиноятчи)ни паноҳ берса" (деб) айтди.