7340-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қуръан ва Суннатга амал
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ حَالَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ الأَنْصَارِ وَقُرَيْشٍ فِي دَارِي الَّتِي بِالْمَدِينَةِ. وَقَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ
Анас айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ансор ва Қурайш орасида — Мадинадаги менинг уйимда — (биродарлик) аҳдини (қарор) қилди. Ва бир ой қунут (дуъо) қилди — Бану Сулаймдан бир неча қабилага қарши (баддуо) қилиб.