حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ، فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ الْمَرْجِ وَالرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ، وَهِيَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ أَجْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلاَ ظُهُورِهَا، فَهْىَ لَهُ سِتْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً، فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ ". وَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحُمُرِ قَالَ " مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىَّ فِيهَا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةَ الْفَاذَّةَ الْجَامِعَةَ {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}"
Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "От уч (тоифа киши) учун(дир): бир кишига ажр, бир кишига парда (ҳимоя), бир кишига эса визр (юк/гуноҳ). Ажр (бўладиган)и — уни Аллаҳ йўлида боғлаб, ўтлоқ ёки боғда узун (арқонда) қўйган киши: у от ўша ўтлоқ ва боғда ўз арқони (етган жойида) еган нарсаси унга ҳасанат (савоб) бўлади; агар у арқонини узиб, бир-икки тепалик чопса, унинг излари ва тезаклари унга ҳасанат бўлади; агар у бир дарёдан ўтиб, ундан ичса — у (эгаси) суғоришни қасд қилмаган бўлса ҳам — бу унга ҳасанат бўлади. Мана шу от у киши учун ажрдир. Ва бир киши уни — (бойлик билан) ўзини бой тутиш (сўрашдан сақланиш) ва иффат учун — боғлаб, унинг бўйни ва орқасидаги Аллаҳнинг ҳақини (закот/ёрдам) унутмаса — у унга парда (ҳимоя)дир. Ва бир киши уни — фахр (мақтаниш) ва риё учун — боғласа, у унга визр (гуноҳ)дир." Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшаклар ҳақида сўралди. У: "Аллаҳ менга улар ҳақида — мана шу ягона, жамловчи оятдан бошқа — (нарса) нозил қилмаган: «Ким зарра миқдорича яхшилик қилса, уни кўради; ким зарра миқдорича ёмонлик қилса, уни кўради»" деди.