7361-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қуръан ва Суннатга амал
وَقَالَ أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، سَمِعَ مُعَاوِيَةَ، يُحَدِّثُ رَهْطًا مِنْ قُرَيْشٍ بِالْمَدِينَةِ، وَذَكَرَ كَعْبَ الأَحْبَارِ فَقَالَ إِنْ كَانَ مِنْ أَصْدَقِ هَؤُلاَءِ الْمُحَدِّثِينَ الَّذِينَ يُحَدِّثُونَ عَنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، وَإِنْ كُنَّا مَعَ ذَلِكَ لَنَبْلُو عَلَيْهِ الْكَذِبَ.
Ҳумайд ибн Абдураҳмон (ривоят қилди): У Муовияни — Мадинада Қурайшдан бир тўдага ҳадис айтиб турган ҳолда — эшитди. У Каъб ал-Аҳборни зикр қилиб: "Гарчи у аҳли китобдан (ривоят) сўзлайдиган муҳаддисларнинг энг ростгўйларидан бўлса ҳам, биз шунга қарамай ундаги ёлғон(баъзан)ни синаб (топиб) турар эдик" деди.