7461-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тавҳид китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ وَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا، وَلَنْ تَعْدُوَ أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ، وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ ".
Ибн Аббос айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мусайлима(нинг) олдида — унинг ашоблари орасида — тўхтаб: "Агар сен мендан мана шу парчани (хурмо шохини) сўраган бўлганингда ҳам, мен уни сенга бермас эдим. Сен Аллаҳнинг сен ҳақиндаги амрини ўта (четлаб ўта) олмайсан; агар (ҳақдан) юз ўгирсанг, албатта Аллаҳ сени ҳалок қилади" деди.