حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Мен ҳеч бир аёлга — Хадижага рашк қилганим(чалик) — рашк қилмадим. Албатта Робби унга (Набийга) — уни (Хадижани) жаннатда бир уй (қаср) билан суюнчилашни буюрган эди.