حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ وَلَقَدْ هَلَكَتْ قَبْلَ أَنْ يَتَزَوَّجَنِي بِثَلاَثِ سِنِينَ لِمَا كُنْتُ أَسْمَعُهُ يَذْكُرُهَا وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ فِي الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانَ لَيَذْبَحُ الشَّاةَ ثُمَّ يُهْدِيهَا إِلَى خَلاَئِلِهَا .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди: бизга Абу Усома ривоят қилди: бизга Ҳишом, отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен Хадижага рашк қилганча ҳеч бир аёлга рашк қилмадим. У мени никоҳига олишларидан уч йил олдин вафот этган эди. Буни мен у кишининг (Расулуллаҳнинг) уни эслаётганларини эшитганим сабабли (қилдим). У кишининг Азза ва Жалла бўлган Роббиси унга жаннатда қамишдан қилинган бир уй билан хушхабар беришни амр қилган эди. У киши қўй сўйганларида, унинг гўштини Хадижанинг дугоналарига совға қилиб юборар эдилар.