حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ عَلَى خَدِيجَةَ وَإِنِّي لَمْ أُدْرِكْهَا . قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَبَحَ الشَّاةَ فَيَقُولُ " أَرْسِلُوا بِهَا إِلَى أَصْدِقَاءِ خَدِيجَةَ " . قَالَتْ فَأَغْضَبْتُهُ يَوْمًا فَقُلْتُ خَدِيجَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ رُزِقْتُ حُبَّهَا " .
Бизга Саҳл ибн Усмон ривоят қилди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёлларидан Хадижадан бошқасига рашк қилмадим, ҳолбуки мен уни кўрмаган эдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўй сўйганларида: «Буни Хадижанинг дугоналарига юборинглар» дер эдилар. У деди: Бир куни мен у кишини ғазаблантирдим ва: «Хадижа!» дедим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта менга унинг муҳаббати ризқланган» дедилар.