وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ، أَنَّ هِرَقْلَ، دَعَا تَرْجُمَانَهُ، ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُ " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ، وَ{يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ }" الآيَةَ.
Ибн Аббос айтди: Менга Абу Суфён ибн Ҳарб хабар бердики, Ҳирақл ўз таржимонини чақирди, кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хатини сўраб (олдириб), уни ўқиди: "Бисмиллаҳир Раҳмонир Раҳим. Аллаҳнинг бандаси ва Расули Муҳаммаддан Ҳирақлга. «Эй аҳли китоб, биз билан сизнинг орангизда баравар (умумий) бир калимага келинг...» — оят."