حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفَتْحِ، أَوْ مِنْ سُورَةِ الْفَتْحِ ـ قَالَ ـ فَرَجَّعَ فِيهَا ـ قَالَ ـ ثُمَّ قَرَأَ مُعَاوِيَةُ يَحْكِي قِرَاءَةَ ابْنِ مُغَفَّلٍ وَقَالَ " لَوْلاَ أَنْ يَجْتَمِعَ النَّاسُ عَلَيْكُمْ لَرَجَّعْتُ كَمَا رَجَّعَ ابْنُ مُغَفَّلٍ ". يَحْكِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِمُعَاوِيَةَ كَيْفَ كَانَ تَرْجِيعُهُ قَالَ آ آ آ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ.
Абдуллаҳ ибн Муғаффал ал-Музаний айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Фатх (Макка) куни ўз туясида — Фатх сурасини, ёки Фатх сурасидан (бир қисм) ўқиётган ҳолда — кўрдим. У унда таржиъ (овозни қайтариб, майинлаб ўқиш) қилди. Кейин Муовия Ибн Муғаффалнинг қироатини ҳикоя қилиб ўқиди ва: "Агар одамлар сизларнинг устингизга тўпланиб кетмас (деган хавф бўлмаганида), мен ҳам Ибн Муғаффал қилгандек таржиъ қилар эдим" деди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳикоя қилиб. Мен Муовияга: "Унинг таржиъи қандай эди?" дедим. У: "Ааа, ааа, ааа — уч марта" деди.