حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى صَلاَةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Жарир ибн Ҳозим бизга айтди: Абу Ражў бизга айтди, Самура ибн Жундубдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир намозни ўқисалар, бизга юзларини қаратар эдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг орамизда бўлганларида, маҳр ўн ўқия эди.
Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқисалар, у зот рукудан бошини кўтарганларида, у зотни сажда қилганини кўргунларинча тик турар эдилар.
Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг орқасида намоз ўқиганимизда, унинг ўнг томонида бўлишни ёқтирар эдик, у эса юзини биз томон бурар эди соллаллаҳу алайҳи васаллам.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида шарқ томонга (қараб нафл) намоз ўқир эдилар, фарзни ўқимоқчи бўлсалар, тушиб қиблага юзланар эдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга аср намозини қуёш оппоқ ва баланд турган пайтда ўқиб берар эдилар.
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқидик, у зот салом берганида биз ҳам салом бердик.