حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيُّ الْقُرَشِيُّ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمِ بْنُ دِينَارٍ، أَنَّ رِجَالاً، أَتَوْا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، وَقَدِ امْتَرَوْا فِي الْمِنْبَرِ مِمَّ عُودُهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مِمَّا هُوَ، وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ أَوَّلَ يَوْمٍ وُضِعَ، وَأَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى فُلاَنَةَ ـ امْرَأَةٍ قَدْ سَمَّاهَا سَهْلٌ ـ " مُرِي غُلاَمَكِ النَّجَّارَ أَنْ يَعْمَلَ لِي أَعْوَادًا أَجْلِسُ عَلَيْهِنَّ إِذَا كَلَّمْتُ النَّاسَ ". فَأَمَرَتْهُ فَعَمِلَهَا مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ ثُمَّ جَاءَ بِهَا، فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهَا فَوُضِعَتْ هَا هُنَا، ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عَلَيْهَا، وَكَبَّرَ وَهْوَ عَلَيْهَا، ثُمَّ رَكَعَ وَهْوَ عَلَيْهَا، ثُمَّ نَزَلَ الْقَهْقَرَى فَسَجَدَ فِي أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا وَلِتَعَلَّمُوا صَلاَتِي ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Яъқуб ибн Абдурраҳмон ибн Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абд Қорий Қураший Искандароний бизга айтди: Абу Ҳозим ибн Динор бизга айтди: Баъзи кишилар Саҳл ибн Саъд Соидийнинг олдига келдилар, улар минбар — унинг ёғочи нимадан (қилинган) — ҳақида шубҳага тушган эдилар, ундан шу ҳақда сўрадилар. У: ‹Аллаҳга қасамки, мен унинг нимадан (қилинган)ини биламан, ва мен уни қўйилган биринчи куни, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ўтирган биринчи куни кўрдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фалон аёлга — Саҳл уни номлаб айтди — одам юбориб: ‹Дурадгор хизматкорингга айт, менга одамларга гапирганимда устига ўтирадиган ёғочлар ясаб берсин›, дедилар. У буюрди, у (дурадгор) уни Ғоба (ўрмони)нинг юлғунидан ясади, сўнг уни келтирди. У (аёл) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга юборди, у зот уни (қўйишни) буюрди, у мана шу ерга қўйилди. Сўнг мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни унда намоз ўқиганини кўрдим, у зот унда туриб такбир айтди, унда туриб руку қилди, сўнг орқага (тисариб) тушди ва минбарнинг тагида сажда қилди, сўнг қайтди. (Намозни) тугатгач, одамларга юзланиб: ‹Эй одамлар, мен буни сизлар (менга) эргашишингиз ва намозимни ўрганишингиз учун қилдим›, дедилар›, деди.