حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيُّ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمِ بْنُ دِينَارٍ، أَنَّ رِجَالاً، أَتَوْا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ وَقَدِ امْتَرَوْا فِي الْمِنْبَرِ مِمَّ عُودُهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مِمَّا هُوَ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ أَوَّلَ يَوْمٍ وُضِعَ وَأَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى فُلاَنَةَ امْرَأَةٍ قَدْ سَمَّاهَا سَهْلٌ " أَنْ مُرِي غُلاَمَكِ النَّجَّارَ أَنْ يَعْمَلَ لِي أَعْوَادًا أَجْلِسُ عَلَيْهِنَّ إِذَا كَلَّمْتُ النَّاسَ " . فَأَمَرَتْهُ فَعَمِلَهَا مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ ثُمَّ جَاءَ بِهَا فَأَرْسَلَتْهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهَا فَوُضِعَتْ هَا هُنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عَلَيْهَا وَكَبَّرَ عَلَيْهَا ثُمَّ رَكَعَ وَهُوَ عَلَيْهَا ثُمَّ نَزَلَ الْقَهْقَرَى فَسَجَدَ فِي أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا بِي وَلِتَعَلَّمُوا صَلاَتِي " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Яъқуб ибн Абдурраҳман ибн Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абд ал-Қорий ал-Қураший ривоят қилди, менга Абу Ҳозим ибн Дийнор ривоят қилди: Бир неча киши Саҳл ибн Саъд ас-Соидийнинг олдига келди, улар минбар нимадан, унинг ёғочи қайси нарсадан экани ҳақида баҳслашишган эди, ундан шу ҳақда сўрашди. У деди: «Аллаҳга қасамки, мен у нимадан эканини биламан ва мен уни қўйилган биринчи кунидаёқ ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ўтирган биринчи кунидаёқ кўрганман. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Саҳл исмини айтган фалон аёлга одам юбориб: ‹Нажжор (дурадгор) қулингга буюр, мен одамларга гапирганимда ўтиришим учун бир неча ёғоч ясаб берсин› деди. У аёл унга буюрди, у эса уни ғоба (ўрмон) юлғунидан ясади, сўнг уни олиб келди. Аёл уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга юборди, у буюрди ва у шу ерга қўйилди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг унда намоз ўқиганини ва унда такбир айтганини, сўнг у устида туриб рукуъ қилганини, сўнг орқасига тушиб минбарнинг тагида сажда қилганини, сўнг яна қайтганини кўрдим. Тугатгач, одамларга юзланиб: ‹Эй одамлар, мен буни фақат менга иқтидо қилишингиз ва намозимни ўрганишингиз учун қилдим› деди.»