حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ، فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي فَقَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم نَبِيًّا، فَسَكَتَ.
Бизга Абул-Ямон ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, у деди: менга Анас ибн Молик хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (уйдан) чиқдилар. Шунда Абдуллаҳ ибн Ҳузофа туриб: «Менинг отам ким?» деди. У: «Отанг — Ҳузофа,» дедилар. Сўнг у киши: «Мендан сўранг,» дейишни кўпайтирдилар. Шунда Умар тиззалари устига чўкиб: «Биз Аллаҳнинг Робб эканига, Исломнинг дийн эканига ва Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг пайғамбар эканига рози бўлдик,» деди. Шундан кейин у киши жим турдилар.