حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا فَلَمَّا أُكْثِرَ عَلَيْهِ غَضِبَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ " سَلُونِي عَمَّ شِئْتُمْ " . فَقَالَ رَجُلٌ مَنْ أَبِي قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ " . فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ " . فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا فِي وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْغَضَبِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي كُرَيْبٍ قَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Баррод ал-Ашъарий ва Муҳаммад ибн ал-Алў ал-Ҳамдоний ривоят қилиб дедилар: бизга Абу Усома Бура[й]ддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўзлари ёқтирмаган нарсалар тўғрисида сўралди. Унга (савол) кўпайтирилганда, У ғазабландилар, сўнгра одамларга: «Мендан хоҳлаган нарсангизни сўрангиз», дедилар. Бир киши: «Менинг отам ким?», деди. У: «Отанг Ҳузофа», деди. Сўнг бошқа бири туриб: «Эй Расулуллаҳ, менинг отам ким?», деди. У: «Отанг Солим — Шайбанинг озод қилган қули», деди. Умар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юзидаги ғазабни кўрганда: «Эй Расулуллаҳ, биз Аллаҳга тавба қиламиз», деди. Абу Курайбнинг ривоятида эса: «(Бир киши): ‹Эй Расулуллаҳ, менинг отам ким?› деди. У: ‹Отанг Солим — Шайбанинг озод қилган қули›, деди» дейилган.