حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ يَسْتَأْذِنَانِ فَقَالاَ يَا أُسَامَةُ اسْتَأْذِنْ لَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ يَسْتَأْذِنَانِ . فَقَالَ " أَتَدْرِي مَا جَاءَ بِهِمَا " . قُلْتُ لاَ أَدْرِيَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَكِنِّي أَدْرِي " . فَأَذِنَ لَهُمَا فَدَخَلاَ فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْنَاكَ نَسْأَلُكَ أَىُّ أَهْلِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ " فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ " . فَقَالاَ مَا جِئْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ أَهْلِكَ . قَالَ " أَحَبُّ أَهْلِي إِلَىَّ مَنْ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتُ عَلَيْهِ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ " . قَالاَ ثُمَّ مَنْ قَالَ " ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ " . قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ الله جَعَلْتَ عَمَّكَ آخِرَهُمْ قَالَ " لأَنَّ عَلِيًّا قَدْ سَبَقَكَ بِالْهِجْرَةِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَكَانَ شُعْبَةُ يُضَعِّفُ عُمَرَ بْنَ أَبِي سَلَمَةَ .
Бизга Аҳмад ибн ал-Ҳасан ривоят қилди, у деди: бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, у деди: бизга Умар ибн Абу Салама ибн Абдурраҳмон, отасидан ривоят қилди, у деди: менга Усома ибн Зайд хабар бериб айтдики: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида ўтирган эдим, шунда Али ва Аббос киришга изн сўраб келишди ва: «Эй Усома, биз учун Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан изн сўра,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, Али ва Аббос изн сўрамоқдалар,» дедим. У: «Уларни нима келтирганини биласанми?» дедилар. Мен: «Билмайман,» дедим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Лекин мен биламан,» дедилар ва уларга изн бердилар. Улар кириб: «Эй Расулуллаҳ, сизнинг аҳлингиздан қайси бири сизга энг маҳбуброқ эканини сўрагани келдик,» дедилар. У: «Фотима бинт Муҳаммад,» дедилар. Улар: «Биз сиздан (оилангиз) аҳлингиз ҳақида сўрагани келганимиз йўқ,» дедилар. У: «Аҳлимдан менга энг маҳбуброғи — Аллаҳ унга неъмат бериб, мен ҳам унга неъмат (эҳсон) берган киши: Усома ибн Зайддир,» дедилар. Улар: «Сўнг ким?» дедилар. У: «Сўнг Али ибн Абу Толиб,» дедилар. Аббос: «Эй Расулуллаҳ, амакингизни уларнинг охириси қилдингизми?» деди. У: «Чунки Али ҳижратда сендан олдин ўтиб кетган,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуъба Умар ибн Абу Саламани заиф (рови) деб ҳисоблар эди.