حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا، فَلَمَّا أُكْثِرَ عَلَيْهِ غَضِبَ، ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ " سَلُونِي عَمَّا شِئْتُمْ ". قَالَ رَجُلٌ مَنْ أَبِي قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ ". فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алў ривоят қилди, у деди: бизга Абу Усома, Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ёқтирмайдиган нарсалари ҳақида сўралди. Унга (савол) кўпайтирилганда, ғазабландилар, сўнг одамларга: «Мендан хоҳлаган нарсангизни сўранг,» дедилар. Бир киши: «Менинг отам ким?» деди. У: «Отанг — Ҳузофа,» дедилар. Бошқаси туриб: «Менинг отам ким, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «Отанг — Шайбанинг озод қилган қули Солим,» дедилар. Умар у кишининг юзларидаги (ғазабни) кўргач: «Эй Расулуллаҳ, биз Аллаҳ — азза ва жалла — га тавба қиламиз,» деди.