حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ وَهَذَا حَدِيثُ قُتَيْبَةَ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مَرَرْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقَوْمٍ عَلَى رُءُوسِ النَّخْلِ فَقَالَ " مَا يَصْنَعُ هَؤُلاَءِ " . فَقَالُوا يُلَقِّحُونَهُ يَجْعَلُونَ الذَّكَرَ فِي الأُنْثَى فَيَلْقَحُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَظُنُّ يُغْنِي ذَلِكَ شَيْئًا " . قَالَ فَأُخْبِرُوا بِذَلِكَ فَتَرَكُوهُ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَقَالَ " إِنْ كَانَ يَنْفَعُهُمْ ذَلِكَ فَلْيَصْنَعُوهُ فَإِنِّي إِنَّمَا ظَنَنْتُ ظَنًّا فَلاَ تُؤَاخِذُونِي بِالظَّنِّ وَلَكِنْ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنِ اللَّهِ شَيْئًا فَخُذُوا بِهِ فَإِنِّي لَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ас-Сақафий ва Абу Комил ал-Жаҳдарий ривоят қилди — иккови сўзда яқин бўлиб, бу Қутайбанинг ҳадиси — улар дедилар: бизга Абу Авона Симокдан, у Мусо ибн Талҳадан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан хурмоларнинг бошида (ишлаётган) бир қавмнинг ёнидан ўтдим. У: «Булар нима қилишяпти?», дедилар. Улар: «Уни чанглатишяпти — эркагини урғочисига қўшишяпти, шунда у чангланади», дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен бунинг бирор нарса беришини (фойдасини) ўйламайман», дедилар. У деди: Уларга шу (гап) етказилди, шунда улар уни тарк қилдилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шу (ҳақда) хабар берилди. Бас, У: «Агар бу уларга фойда берса, қилаверсинлар. Мен фақат бир гумон билан гумон қилдим, гумон билан мени айбламанглар. Лекин мен сизларга Аллаҳ ҳақида бир нарса ривоят қилсам, уни олинг, зеро мен Аллаҳ азза ва жалла ҳақида ҳеч қачон ёлғон гапирмайман», дедилар.