حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَابِسٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، قِيلَ لَهُ أَشَهِدْتَ الْعِيدَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ، وَلَوْلاَ مَكَانِي مِنَ الصِّغَرِ مَا شَهِدْتُهُ، حَتَّى أَتَى الْعَلَمَ الَّذِي عِنْدَ دَارِ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ، وَمَعَهُ بِلاَلٌ، فَوَعَظَهُنَّ وَذَكَّرَهُنَّ، وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَرَأَيْتُهُنَّ يُهْوِينَ بِأَيْدِيهِنَّ يَقْذِفْنَهُ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ، ثُمَّ انْطَلَقَ هُوَ وَبِلاَلٌ إِلَى بَيْتِهِ.
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Суфёндан: Абдурраҳмон ибн Обис менга айтди: Мен Ибн Аббосни эшитдим — унга: ‹Сен ҳайитда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ҳозир бўлдингми?› дейилди. У: ‹Ҳа, агар кичиклик (ёшлигим) сабабли (яқин) ўрним бўлмаганида, мен унда ҳозир бўлмас эдим. Ҳатто у зот Касир ибн Салт уйи ёнидаги белги (жой)га келдилар, намоз ўқидилар, сўнг хутба қилдилар, сўнг аёлларнинг олдига келдилар — у зот билан Билол бор эди — уларга ваъз қилдилар, эслатдилар ва уларга садақани буюрдилар. Мен уларни қўлларини (тақинчоларига) олиб бориб, уни Билолнинг кийимига ташлаётганини кўрдим, сўнг у (Набий) ва Билол уйига кетдилар›, деди.