حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمْ أَكُنْ لَيْلَةَ الْجِنِّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ مَعَهُ .
Абдуллаҳ айтди: Мен жин кечасида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан (бирга) эмас эдим; ва мен у билан бирга бўлишимни орзу қилар эдим.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқир эди — мен у билан қибла орасида — жаноза (қўйилгани) каби — кўндаланг ётган эдим.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни бир кечани субҳга қадар (ухламай) қоим қилган (турган) кўрмадим, ва рамазондан бошқа бир ойни кетма-кет (узлуксиз) рўза тутган кўрмадим
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқир, мен унинг ёнида — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — (бўлар) эдим; устимда бир мирт (жунли тўн) бўлар, унинг бир қисми ёнида унга (ҳам ёпилган) бўлар эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқирдилар, мен эса У Зотнинг ёнида ҳайзли ҳолатда эдим. Устимда бир мирт (кийим) бўлиб, унинг бир қисми Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг устларида эди.
Менинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)никига икки киришим бор эди: бири кечаси, бири кундузи кириш. Кечаси кирганимда, у менга (кирсин деб) томоқ қирарди.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (жангда) ҳозир бўлдим. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) куннинг бошида жанг қилмаса, қуёш оғгунча, шамоллар эсгунча ва ғалаба тушгунча кутиб турарди.