وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
Абу Барза (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ғадот (бомдод) намозида олтмиш(оят)дан юз(оят)гача ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдодда олтмиш оят билан юз оят орасида ўқир эди.
Сайёрдан — яъни ибн Салама — у Абу Барзадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод (ғадот) намозида олтмишдан юзгача (оят) ўқир эдилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир идишдан — у фарақ(дир) — жанобатдан ғусл қилар эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам юқори довон (Санийятул-Улё)дан кирар, қуйи довон (Санийятус-Суфло)дан чиқар эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳдан (бомдоддан) кейин то (қуёш) чиққунига қадар намоз ўқишдан ва асрдан кейин то (қуёш) ботгунига қадар намоз ўқишдан қайтардилар.
)ки: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига кирди ва уни бўйра (ҳасир) устида — унга сажда қилаётган ҳолда — намоз ўқиётган топди.