وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ إِذَا عَمِلْتُهُ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ . قَالَ " تَعْبُدُ اللَّهَ لاَ تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ " . قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ أَزِيدُ عَلَى هَذَا شَيْئًا أَبَدًا وَلاَ أَنْقُصُ مِنْهُ . فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا " .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Бир бадавий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: "Эй Расулуллаҳ, менга — уни қилсам, жаннатга кирадиган бир амални кўрсат" деди. У: "Аллаҳга ибодат қиласан, Унга ҳеч нарсани шерик қилмайсан, фарз намозни барпо қиласан, фарз закотни адо этасан ва рамазонни рўза тутасан" деди. У: "Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен бунга ҳеч қачон бирор нарса зиёда қилмайман ва ундан камайтирмайман" деди. У орқага қайтганида, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ким жаннат аҳлидан бир кишига қарашни истаса, мана шунга қарасин" деди.